Uluslararası Uzay İstasyonu’ndan (ISS) Dünya’ya dönüş sürecinde, uzay ajansları ve şirketler, öncelikli ve alternatif iniş alanlarına karar verir. Uzay araçları genellikle denize ya da okyanusa iniş yapabilir. İniş alanı belirlenirken rüzgar hızı, dalga aralığı, yükseklik, yağış ve şimşek riski gibi faktörler dikkate alınır. Ayrıca, gündüz ve gece görüş menzili de önemlidir. Kurtarma helikopterinin operasyonel kapasitesi de test edilir.
ISS’den ayrılma kararı misyon kontrol merkezi tarafından verilir. Uygun şartlar sağlandığında, uzay aracı ISS’den ayrılmak için hazırlıklara başlar. Astronotlar, prosedürleri gözden geçirerek hazırlıklarını tamamlar. Bu süreçte basınca dayanıklı kıyafetler giyilir.
Dünya’ya geri dönüşün hesaplanmasında atmosfere girilmesi, sürtünme ve aerodinamik hesaplamaları önemlidir. Uzay aracının ısı kalkanı bu hesaplamalara göre tasarlanır. ISS ile uzay aracı arasındaki geçit kapatılır ve araç ISS’den uzaklaşmaya başlar. Motorlar kapalı olan uzay aracı, yörüngede ilerleyerek Dünya’ya doğru çekilir.
Uzay aracı atmosfere girdiğinde, termal koruması sayesinde sürtünme sonucu oluşan ısı absorbe edilir ve hızı düşer. Açılan paraşüt, hızı daha da azaltır. Atmosfere girildiğinde ses hızından daha hızlı hareket edilir, sıcaklık artar ve hava yoğunluğu azalır. Uzay aracının boyutu bu süreçte önemlidir.
Güvenli bir şekilde iniş yapılmasının ardından kurtarma ekipleri bölgeye gider. Uzay aracı kapsülü gemiye alınır, astronotlar çıkarılır. Astronotlar iniş sonrasında bazı zorluklar yaşayabilir ve sağlık kontrolleri yapılır. Misyonun ardından astronotlar dinlenmeye çekilir.
Uzay aracıyla Dünya’ya dönüş süreci ortalama olarak 4 ile 12 saat arasında değişir.
