MİA, AB’nin “Yeni Nesil” Serbest Ticaret Anlaşmaları Stratejisi ve Türkiye’nin Ticari ve Jeopolitik Durumu Üzerine Analiz Yayımladı
MİA tarafından yayımlanan analizde, Avrupa Birliği’nin son dönemde benimsediği “yeni nesil” serbest ticaret anlaşmaları stratejisinin Türkiye’nin ticari ve jeopolitik konumuna etkileri incelendi. “Avrupa Birliği’nin Serbest Ticaret Stratejisi ve Türkiye” başlıklı analize göre, AB’nin ekonomik ve ticari getirilerin ötesinde, regülasyon gücünü dünyaya yayarak jeopolitik etki alanını genişletme amacı güttüğü vurgulandı. AB’nin ticaret politikalarının artık sadece ekonomik getirilere odaklanmadığı, aynı zamanda “Brüksel Etkisi” adı verilen regülasyon gücünü kullanarak dünya genelinde etkisini artırmayı hedeflediği belirtildi.
Analize göre, küresel ticarette “jeopolitik sarkaç” dönemi yaşanmaktadır ve AB, ABD’deki korumacı politikalar ve bölgesel krizlerin etkisiyle kendi “otonom” stratejilerini belirlemeye yönelmektedir. Bu çerçevede, MERCOSUR (Arjantin, Brezilya, Paraguay, Uruguay) ve Hindistan ile yapılan anlaşmalar, AB’nin Çin’e alternatif üretim ve pazar merkezleri oluşturma stratejisinin bir parçası olarak öne çıkmaktadır.
MERCOSUR Anlaşması, yaklaşık 700 milyon kişiye hitap etmekte olup AB’nin ihracatını 50 milyar avro artırması beklenmektedir. Hindistan ile yapılan anlaşma ise 27 trilyon dolarlık devasa bir pazarı ve savunma iş birliği mutabakatını içermekte olup son yılların en önemli düzenlemelerinden biri olarak nitelendirilmektedir.
Analizde, AB’nin üçüncü ülkelerle imzaladığı bu anlaşmaların Türkiye üzerinde yaratabileceği risklere de dikkat çekildi. Türkiye’nin AB ile olan Gümrük Birliği nedeniyle AB’nin imzaladığı her yeni serbest ticaret anlaşmasından etkilendiği ancak bu ülkelerin pazarlarına otomatik erişim sağlayamadığı vurgulandı. Özellikle Hindistan ile yapılan anlaşmanın Türk ürünlerinin Hindistan pazarına girişine kolaylık sağlarken, Türk ürünlerinin Hindistan pazarında aynı kolaylığa sahip olmamasının Türkiye için “asimetri sorunu” teşkil ettiği belirtildi.
Analizde ayrıca, Türkiye’nin AB’nin yeni “Made in Europe” yasasına uyum sağlaması gerektiği ve yeşil ekonomiye geçiş kriterlerini karşılaması gerektiği vurgulandı. Bununla birlikte, Türkiye’nin rekabet gücünü artırmak için daha fazla çaba sarf etmesi gerektiği ifade edildi.
Son olarak, analiz Türkiye için çeşitli stratejik öneriler sunmaktadır. Bunlar arasında Gümrük Birliği’nin güncellenmesi, stratejik otonomi kazanılması, yüksek katma değerli üretimin teşvik edilmesi ve alternatif senaryoların göz önünde bulundurulması yer almaktadır. Türkiye’nin, coğrafi avantajları ve güçlü sanayi altyapısıyla yeni ekonomik reformlara hızla adapte olması gerektiği belirtilmektedir.
