Karaçay-Malkar, Orta Kafkaslar’da bulunan ve Mingitaw Elbruz, Dıhtaw, Koştantaw gibi en yüksek dağlara ev sahipliği yapan bir bölgedir. Bu Türk boyu, kendilerine “Tawlu (Dağlı)” adını verir ve “Alan” adıyla da anılırlar. Karaçaylılar ve Malkarlılar, aynı dil, kültür ve tarihi paylaşan aynı Türk boyundandır.
1943’te sürgüne gönderilen Karaçay-Malkar Türkleri, sürgünde büyük acılar yaşadılar. Toplu olarak Orta Asya ve Sibirya’ya sürülen bu halk, sürgün sırasında büyük kayıplar verdi. Sürgün yıllarında nüfusun yarısını kaybeden Karaçay-Malkarlılar, 1957 yılında geri dönmeye başladılar.
Bolşeviklerin halkı asimile etme politikaları sonucunda Karaçay-Malkar halkı zulme uğradı. Direniş gösteren halk, Stalin’in anlaşma teklifiyle silahlarını bıraktı ancak yine de sürgüne gönderildi. Sürgün sonrasında toprakları paylaştırılan ve isimleri değiştirilen halk, yıllarca itibarsızlaştırıldı ve siyasi hakları ellerinden alındı.
Karaçay-Malkar Türkleri, tarih boyunca yaşadıkları acı sürgün ve zulümlere rağmen kültürlerini ve kimliklerini korumaya çalışmışlardır. Bugün Karaçay-Malkarlar, tarihte yaşadıkları acı hatıraları silmeye çalışırken geleneklerini yaşatmaya devam etmektedir.
